Pospiech po angielsku

Ogień jest niezmiernie niszczycielską siłą. Gdy na prostej drodze znajdzie wrażliwe na spalenie substancje, poddaje je pełnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć niemal całe dane nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W współzależności od spalanego produktu do poskramiania pożarów używa się inne środki gaśnicze. Największym jest oczywiście woda. Przecież nie w wszelkim przykładu można się nią posługiwać. W pożarach przyjmuje się i dość często piany czy proszków. Mniej atrakcyjnym faktem jest używanie pary wodnej do dławienia ognia i odwracania jego roznoszenia się. Mniejsza popularność pary wynika że z ostatniego, że wolno ją używać tylko w wnętrzach zamkniętych a do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako środek gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie przydaje się na model do gaszenia płonących lasów. Nie nazywa to, że nie ważna spośród niej podejmować podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest pewnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w miejscach służących do suszenia drewna, jednak metraż tych zajęć nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą polega na służeniu jej pod ciśnieniem w rejon pożaru. Dzięki temu staje rozrzedzenie gazów palnych przenoszących się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji zapobiega jego wzrost, i po kilku minutach gaśnie ogień. Parę odnosi się nie jedynie do gaszenia pożarów ciał stałych, ale też cieczy i gazów. Dodatkowo w współczesnych przypadkach ogień musi się szerzyć tylko na terenie zamkniętym. W obszarze otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.